Er zijn gebeurtenissen in een mensenleven die niet “gebeuren”.Die slaan in. Die maken geen herinnering, maar een breuklijn. Voor mij was dat 28 november 1991.Ik was dertien. Ik fietste naar school. Gymles. Niks bijzonders. Tot ik uit de les werd geroepen. Conrector....

Misschien herken je het: dat gevoel, die aanwezigheid van “iets” van binnen, dat subtiele maar onmiskenbare duwtje dat zegt:  “Hallo, ik ben er ook nog…”  Dat is je ziel. Die praat niet hard, want die hoeft niet te schreeuwen (dat laat hij meestal aan je ego over). Je...