We kennen het allemaal wel: mensen die ‘zogenaamd’ niet oordelen. “Ik wil niet oordelen ofzo hoor, maar denk je niet dat je dat stukje taart beter kunt laten staan?”. “Ik wil me er verder niet mee bemoeien, maar zou je echt wel minder gaan werken, kun je dat wel betalen?” En ga zo maar door.
Oordelen over iemand anders, dat lijkt wel ingebakken in ons. We groeien ermee op. We trekken ons in eerste instantie nog niet zoveel aan van oordelen van anderen. Als kind zijn we puur en doen we wat we willen en wat goed voelt in het moment. Maar hoe ouder we worden, hoe meer we ons bewust worden van de oordelen van de mensen om ons heen. Onze ouders, onze leerkracht op school, onze vrienden en vriendinnen. En we gaan ons steeds meer aanpassen. Onbewust, stukje bij beetje.
Oordelen is een vaardigheid die we nodig hebben voor het beoordelen van onze veiligheid. Je beoordeelt situaties en personen gebaseerd op jouw onderbuikgevoel en jouw referentiekader.
Maar aan het oordelen over een ander liggen vaak andere oorzaken ten gronde. Misschien voelen we ons onzeker. Vinden we de ander knapper, slanker of succesvoller. De ander raakt iets aan in ons waar we iets mee moeten: een pijnpunt dat geheeld mag worden.
Hoe zou het zijn om te leven zonder oordeel? Om jezelf niet meer te vergelijken met een ander?
Om jouw eigen leven te leiden, door het volgen van jouw zielsmissie. En die is nu eenmaal met niemand anders te vergelijken.
Weet je nog dat mijn vorige blog over non-dualiteit ging? Die komt hier weer terug. Niets is goed of fout, want jij bent jezelf. Leven zonder oordeel is de grootste vorm van intelligentie.
Je kunt namelijk nooit weten waarom de ander doet wat ie doet of voelt wat ie voelt, dus het enige wat je kunt doen is de ander respecteren en hier geen oordeel over vellen.
Kijk, praat en leef zonder oordeel. Zonder oordeel naar jezelf maar ook zonder oordeel over de ander. Het zal je bevrijden!
