Misschien herken je het: dat gevoel, die aanwezigheid van “iets” van binnen, dat subtiele maar onmiskenbare duwtje dat zegt:
“Hallo, ik ben er ook nog…”
Dat is je ziel. Die praat niet hard, want die hoeft niet te schreeuwen (dat laat hij meestal aan je ego over).
Je ziel is het oudste deel van jou. Ouder dan al je verhalen. Ouder dan je overtuigingen. Ouder dan je IKEA-kast, je CV en je chakra’s bij elkaar.
Je ziel weet wie je bent, nog vóór jij aan jezelf begon te twijfelen.
Ik heb ervaren hoe de ziel je naar situaties, mensen en momenten leidt die je niet kunt ontkennen.
Synchroniciteit
Diepe herkenning
Thuiskomen bij iemand die je rationeel gezien misschien één minuut kent.
Dat is de taal van de ziel. En die taal kun je niet leren in een boek, maar je kunt hem wel herinneren.
En dan die openbaring… dat mijn ziel eerder de waarheid spreekt dan mijn hoofd, mijn lijf of mijn hart.
Want dat zijn allemaal verschillende lichamen:
FQ → je fysieke lichaam
IQ → je mentale lichaam
EQ → je emotionele lichaam
SQ → je ziel, je stille kompas dat nooit in paniek raakt
De ziel doet iets bijzonders:
Hij coacht zonder cursus,
wacht zonder oordeel,
en leidt zonder pushen.
Wanneer je leeft vanuit je ziel, ga je dit herkennen:
- je voelt wat klopt… vóórdat je begrijpt waarom
- je lichaam opent of sluit zonder dat jij toestemming hebt gegeven
- je intuïtie wordt glashelder (alsof iemand het licht aandeed in een kamer waarvan je niet wist dat je ‘m had)
De ziel is geen zweverig ding. Het is oer-wijsheid.
Het is de plek waar jouw weten woont.
De enige vraag is niet:
“Weet ik wat mijn ziel zegt?”
Maar:
“Durf ik te luisteren?”
Liefs, Erik
