Onlangs was ik een paar dagen op Sardinië.
‘s avonds wilden we even nog een hapje gaan eten.
Er kwamen twee jonge dames op paarden aan. 100 belletjes om de nek. Witte blouses aan, echte mooie amazones.
Nicoline maakte er een filmpje van.
We liepen door. Een paar seconden later: 8 mannen in witte blouses op paarden. Het léék een mooie stoet.
En direct gebeurde er wat: de voorste man had een stok vast en maakte agressieve gebaren naar wat jochies die op een muurtje zaten.
Ze deden helemaal niets en het leek alsof ze bijna met de stok die de man bij zich had een pak rammel konden krijgen.
En toen was daar die jonge man. Super agressief.
Hij ging tekeer!! Tegen mij!?
Schreeuwend in het Italiaans. En hij sprong van z’n paard. Hij had een zweep. En hij schreeuwde en sloeg me keihard met z’n zweep op m’n rug. Het gloeide.
Ik ging terug tegen hem: wat bedoel je? Ik versta je niet?
Hij keek me met zwarte ogen aan.
Een doodse agressieve blik. Niet van hier.
Okay: blijkbaar ben ik terecht gekomen in een strijd van licht versus donker.
En hij sloeg me nóg een keer met z’n zweep. Een harde striem en m’n rug stond in de fik.
Er was maar één weg hier uit: rennen. Samen rennen uit dit bizarre tafereel.
Een stukje verderop bleven we staan. Uit het zicht. Nicoline en ik waren enorm geschrokken.
Ik kwam terug in een eerder leven. Waarin ik flink werd afgeranseld. En ik voelde vanavond weer: ik kan alleen maar compassie hebben voor deze knaap.
Op die momenten word ik vol geconformeerd met hoe gek de wereld aan het worden is. En dan denk ik vooral aan m’n kinderen en hoe hun toekomst zal zijn.
En wat ik er aan kan doen? Licht blijven verspreiden. Mailen en mensen zoals jij verder aanspreken en vragen om liefde en licht te blijven verspreiden in de wereld. Op je eigen manier.
En dat is bij deze een oproep aan jou: zou jij vandaag eens naar iemand uit willen reiken die jou iets heeft aangedaan. Iemand die boos over je sprak, je pijn deed, je boos of verdrietig heeft gemaakt. Een beetje of juist heel erg. En dat je naar deze persoon uitreikt en liefde brengt naar diegene. In woord, in gedachtes: want daders leren jou iets. En daarmee heel je jezelf en daarmee en de wereld.
Doe je mee?
Ik zeg: dank je wel boze jongeman. Ik heb compassie voor jouw daden. Ik snap waarom je het deed. Je bent niet slecht. Je bent mooi zoals je bent.
Dat het licht mag zegevieren.
Liefs, Erik
