Vandaag is het 75 jaar geleden dat we zijn gaan vieren dat we vrij zijn als land. Geen oorlog meer. NIE WIEDER werd er gezegd. Dit nooit weer.
Als kleine jongen was ik altijd al gefascineerd door de tweede wereldoorlog. Op de basis school ging mijn aller eerste spreekbeurt die ik deed over Adolf Hitler. Ik was een jaar of 8. Ik keek door de jaren heen elke oorlogsfilm, ging meerdere keren naar Auschwitz, Verdun, Ieper, Westerbork, las echt alles wat los en vast zat. Op de middelbare school haalde ik mijn punt bij geschiedenis omhoog door een 9,5 te halen bij mijn mondeling onderzoek over WOII. Saving private Ryan, Schindlers List, Fury, band of Brothers: ik heb ze allemaal letterlijk tientallen keren gekeken.
En er zat ook een grote angst onder. Want wat is nou het aller ergste voor mij als mens? Juist. Dat ik en mijn naasten niet in VRIJHEID kunnen leven.
En nu is het Corona-tijdperk daar. Ineens: we mogen niet meer naar de bioscoop. We mogen deze week niet naar het vakantiehuisje in Zeeland waar we normaal altijd heen gaan omdat het niet “op onze naam staat”. We moeten bij de supermarkt een winkelwagentje vast houden. Want dat is lekker hygiënisch (…). We mogen het land niet meer uit. We mogen eigenlijk ons huis zo min mogelijk uit. En en passant worden er ook nog allerlei wetten er door gedrukt zodat we als makke schaapjes ineens met z’n allen maar doen wat er wordt opgedragen. Ik kan me uit die geschiedenis boeken en -films van vroeger nog goed herinneren dat dit ook werd “ingevoerd” voor mensen die “anders” waren…
En ik wil met dit bericht ook niet per se vergelijkingen maken waarvan je zegt: “gast….!?”
Bewandel zoveel mogelijk je eigen pad
Wat ik wel wil zeggen is dit:
Ik besluit om mijn eigen pad zoveel mogelijk te blijven bewandelen. Niet meedoen als het niet per se moet en vanuit mijn eigen werk licht en liefde brengen. Noem me maar de Soldaat van Oranje (overigens ook 3 keer naartoe geweest hahaha 😉 ) Ik heb deze week lekker vrij gepakt. En ga met vrienden afspreken. En ik ga weer gewoon “fysiek” naar mijn coaches toe. En ik rijd 49k/m per uur te hard volgens “de nieuwe standaard”. Gisteren wilde ik even een nieuwe douchekop kopen bij de Karwei. Stonden mensen voor de winkel te wachten op een winkelwagentje anders mochten ze er niet in. Ik vroeg aan de stormbahnfüher van de karwei met z’n fluor hesje: kan ik er zonder niet in? Serieus? Ik heb een douchekop nodig. Een ding van 10 bij 20 centimeter!? Nee, meneer, u moet wachten. En toen zag ik in mijn ooghoek echt een JOEKEL van een wagen staan: zo eentje waar je tapijten van 10 meter lang op kunt leggen. Dus ik met die joekel de Karwei in. “geen punt bij Karwei”. Ik reed letterlijk overal tegenaan, alles viel om en twee minuten later stond ik met mijn tientonner winkelkar mét m’n douchekop voor de kassa. De caissière keek me raar aan. Mooi he? Zei ik: zijn we weer wakker?!
Kies je eigen antwoord
Lieve mensen: we mogen blijven nadenken. Zelfstandig nadenken. Ik heb dit ook in mijn training “leven in 5D” genoemd: neem 100% verantwoordelijkheid. Kies je eigen antwoord. In het woord verantwoordelijkheid zit het woord in: ver-antwoord-elijkheid. Wij mensen kunnen altijd ons eigen antwoord kiezen. We zijn echt vergeten om zelfstandig na te denken.
En ik roep hierbij jou ook op: kies je eigen antwoord. Loop niet mee in de massa. Kies. Wees een leider. Er zijn duizenden mensen die dit bericht van mij lezen. Als nou 1% iets gaat doen op dan zou dat al geweldig zijn. Dus: Ga weer samen dingen organiseren (binnen wat echt al weer mag!). Reis de grens over. Kaap een vliegtuig (ik noem maar wat 😉 )
Alleen zo doen we recht aan die dappere mensen die ons 75 jaar geleden hebben bevrijd.
Let’s go. Vrijheid is ons bestaansrecht.
Pas goed op jezelf. En de ander.
Heb het goed!
Erik
